Delta haalt steun uit een regenboogmaatje: ‘Bij mijn maatje hoef ik niet steeds uit te leggen wie ik ben’

Delta voelde zich altijd een vreemde eend in de bijt. “Ik worstelde enorm met mijn identiteit en was op zoek naar mijn pure zelf”, vertelt hen. In het geheim begon Delta vrouwenkleding te dragen. Dat voelde goed en groeide steeds verder uit. “Ik wilde geen clipoorbellen meer dragen of stiekem moeten doen. Het maakte me steeds ongelukkiger om in de kast te zijn.”

Een nieuwe dimensie ontdekken

Op hun 27e kwam Delta uit de kast als trans. “Dat voelde als een bevrijding, ik had mezelf zo lang binnengehouden. Het was alsof ik een hele nieuwe dimensie ontdekte. Ik ging mijn nagels lakken en veel meer kleur dragen, dingen die ik eerder niet durfde.”

Naast een vrijer gevoel bracht de coming out Delta ook veel eenzaamheid. Hun partner verbrak de relatie van ruim 7 jaar. “Het was heel pijnlijk om zo te worden afgewezen op wie ik ben. Daar heb ik een diepe wond aan overgehouden.”

Dansen en zingen

Na 6 maanden wordt een maatjestraject afgerond. Met hun eerste maatje heeft Delta nog af en toe contact. Sinds kort heeft hen een nieuw maatje. “Die is ook trans, daarin vinden we elkaar. We herkennen veel bij elkaar en bespreken onderwerpen die ik met niemand anders kan bespreken.”

Toch kost het opbouwen van een band tijd, merkt Delta. “Een halfjaar klinkt misschien lang, maar zo lang kan het echt duren voordat ik iemand volledig vertrouw. Ik wil kunnen dansen en zingen met iemand. Daarvoor moet je echt iets opgebouwd hebben.”

‘Ze houden me vast’

Sinds juli dit jaar verblijft Delta bij Het Jansveld, de 24-uurs opvanglocatie voor dakloze mensen. “Ik moest uit mijn studentenwoning omdat ik klaar was met studeren, maar ik kon geen andere woning vinden. Toen stond ik op straat.” Hoewel Delta blij is dat hen een plek heeft, geeft het ook onrust. “Het is een plek met veel prikkels en waar veel onvrede leeft. Toch is het goed dat ik onder de mensen ben. Als ik in zelfisolatie zit, kan ik mezelf verliezen.”

Delta is blij dat de Tussenvoorziening op hun pad kwam. “De Tussenvoorziening voelt als een soort tante die voor me zorgt. Ze houden me vast. Er zijn hier duizend dingen waarmee ik me kan vermaken, ik ga ook regelmatig eten bij het Smulhuis.”

Erkenning

Wat Delta vooral waardeert bij het maatjesproject, is de erkenning van wie hen is. “Bij mijn maatje hoef ik niet elke keer uit te leggen wie ik ben. Mensen gebruiken zo vaak de verkeerde voornaamwoorden voor mij. Ik denk dan: leer het nou een keer, zo moeilijk is het niet.” Bij de Tussenvoorziening ervaart hen dat anders. “Ik voel me hier als queer echt gezien.”